Aquí están algunas fotos de su trabajo en el European Ceramic Work Centre, pero si entráis en su pagina podréis ver mas trabajos, no me acuerdo como se pone su pagina directamente pero por www.janineschimkat.nl, la encontráis.


























os na páxina de invitado pola banda do vidro). Nel vese unha instalación que fixo este home xunto os muros de Xerusalem, parece ser que chamóuse Ligth of Jerusalem. Esta vez pasóuse do vidro o xeo, non é que a lenguaxe sexa moi distinta, ¿non é?, pero o que Jaña é vida. Xa fixera máis cousas con xeo e neóns, aquí tamén contan as luces, atopándose as artificiais coas naturais nunha jerra na que polo medio vai perdendo o xeo (isto último quedóume moi fino, se me permitides). Bueno, con todo cariño, olvidemos por un momentiño a Intifada, porque aunque este tío me parece entre espectacular y horterazo... esta pieza me gusta, mira tú.
UNESCO ha prometido la reconstrucción de este fuerte de adobe. Litigaba por aquel entonces con la ciudad de Chan-Chan como ciudad de barro más grande del mundo, aportando a mayores que ésta, Bam, se encuentra habitada. Después de la catástrofe la balanza se inclinó sin más dudas hacia Chan-Chan, en Perú (ver Ciudades de barro II). También se proclama que es la ciudad más antígua del mundo, pero tal honra parece que le corresponde a Yazd, en la provincia vecina, hogar de Zoroastro en cuyo templo aún arde la llama eterna.
s ocupaba seis kilómetros cuadrados, la rodeaba una muralla que contaba con 38 torres y contaba con una población que osciló entre los 9.000 y 13.000 hab. En su centro se hallaba la vivienda del gobernador, de cinco niveles sobre la roca natural. Existen restos de panaderías y almazaras, junto a las alacenas de barro del bazar dan testimonio de su antiguo esplendor. También se conservaba un gimnasio al estilo de los del país, con cuatro pórticos y una cúpula, cuyo suelo estaba formado de varios estratos de paja y ceniza, pero también ha sido reducido a escombros. En el interior de la ciudadela había una calle cubierta conocida como “Sayeban-e-Yahudiha” (Sombrilla de los judíos). Todo ello hacía de ella un referente importantísimo del turismo en la zona, pero parece que lo más bello son sus atardeceres mirando al oasis, la ciudad y el desierto desde la fortaleza. Lo que es la ciudadela está deshabitada desde hace unos 170 años, sus últimos habitantes la abandonaron en 1838. Todos los testimonios de viajeros que he encontrado coinciden en lamentar que la guerra a la que se condujo a este país es lo peor que le podía haber pasado a uno de los pueblos más encantadores y hospitalarios que habían conocido. El 16 de marzo del 2007 una inesperada tormenta de arena azotó la ciudad de Bam, tres niños se asfixiaron, dos personas murieron en accidente de coche y catorce personas resultaron heridas.

Everybody needs to know it's the year of the rat
Every day we've got to hold on
'cause if we hold on we could find some new energy
Letra de The Year of the rat, de Badly Drawn Boy, cantautor indie (música independiente) inglés. My space. Para los que tengáis problemas paravisualizar el vídeo podéis pinchar aquí o dos veces sobre el vídeo.
Dicen que el año de la rata, iso e o que dín, que é un ano proveitoso. Cuando Budha chamou a sú presencia os animais no día da súa morte para darlles a súa verdade a rata foi o primeiro deles que apareceu, porque sempre é o primeiro que aparece cando pode haber proveito. Ademáis é un ano de terra, o cal dalle estabilidade e concentración a rata. De modo que espero que todas esas ideas que tendes, das cais falamos sempre, as levedes pra diante este ano, teño ganas de velas, sobre todo as miñas, ;-). Parece que non pero xa levamos tempo aturándonos, e este ano prendeu lume, agora ese lume tócalle cocer esas ideas e convertir a enerxía en algo con forma e proveito. Verémonos estes días pero inda así, dexésovos todo o millor coma sempre, e contade comijo pro que queirades. Bikos e apertas variadas.
A chuparla!!
Del FIN DE AÑO falamos outro día. El que quiera venir a tomar las uvas a la Plaza de América con las campanadas del Santa Irene que avise (cutre, no? güej, güej, se sale). Quizás se nos ocurra otra maldad, no se sabe.







"Pont de mar", detalle
Marisa ALves e Joaquim Pombal